این یه هفته اخیر دارم سریال وایکینگ هارو میبینم و واقعا از هوش و نحوه برنامه ریزی رگنار به وجد اومدم که چجوری یه مشت آدمی رو که تنها چیزی که براشون مهمه قدرت و جاه طلبیه رو طوری هدایت میکنه که به خواسته هاشون برسن،دقیقا مثل استاد و مرشدی که هرکسی باید توی زندگیش داشته باشه و به حرفهای اون گوش بده تا به نتیجه برسه.
اما در آخرش تنها چیزی که بهش فکر میکنم این ها بازم بربرها و وایکینگ هایی بیشتر نیستن، اون وقت ما با اون تمدن و دانشمندامون به این روز افتادیم که خودمون رو خار و خفیف اینا کنیم...!؟
پیشنهاد:اگه خیلی حساسید حتما از فیلیمو ببینید،من خودمم کم کم دارم به این نتیجه میرسم سانسور شدش رو ببینم:)😂


البته استاد و مرشد اگه به شیوه دراویش و تکی باشه رو نمیتونم بپذیرم ولی اینکه در مسیر از اساتید مختلف بهره ببری چرا...
کلا این روابط تک بعدی به بیراهه میبره آدمو...
انعطافپذیر باید بود...